وداع با آقای شهید

وداع با آقای شهید

آقای شهید
اجازه بدهید برای آخرین بار
همین‌گونه صدایتان بزنیم
آقای شهید...
هنوز به نبودنت عادت نکرده ایم
هنوز خیال می‌کنیم
اگر چشم‌هایمان را باز کنیم،
شما در حسینیه ایستاده‌اید
آرام، مطمئن و امیدوار
با نگاهی که به دل‌های خسته
جرأت می‌بخشد
آقای شهید
شهادت برای مردان خدا،
آغاز حضوری بزرگ‌تر است.
دشمن، پیکر شما را نشانه گرفت
اما اندیشه‌ای که در دل یک ملت ریشه دوانده
با گلوله خاموش نمی‌شود.
این روزها، ایران بوی دلتنگی می‌دهد.
مادران، پدران، جوانان و کودکان
هر کدام به زبانی، جای خالی شما را زمزمه می‌کنند
آقای شهید
ما برای شما گریه می‌کنیم
از داغِ فراق
اشک، زبان عشق است
و چه عشقی عمیق‌تر از
دلتنگی برای کسی که عمرش را
وقف عزت مردمش کرد.
شما رفتید اما از این پس
هر قدمی که برای سربلندی ایران برداشته شود،
هر پرچمی که بر قله‌ای برافراشته بماند،
و هر دلی که در برابر ظلم سر خم نکند،
روایت ادامه راه شما خواهد بود.
آقای شهید
این وداع، آغاز دلتنگی مردمی است
که هر صبح،
جای خالی پدرشان را احساس خواهند کرد
و هر شب،
شما را با دعایی از ته دل یاد خواهند کرد.
آقای شهید
راهتان ادامه دارد
و نامتان تا همیشه،
بر زبان این سرزمین جاری خواهد ماند.