آهنگ نوستالژی گل من گروه آریان

آهنگ نوستالژی گل من گروه آریان

آن بوسه های ناکرده میان دهان توست
من تشنه کام و آب گوارا در کنار توست

سر تا به پای تو مظهر زیبایی ست گل من
با آن نگاه نجیب که در دیدگان توست

تو باغی با بنفشه ی گیسو و سرو قد
تنت یاس است و گونه و گل ارغوان توست

خورشید تاریک شده در ابر گم شود
از شرم آن نوری که در آسمان توست

با بوسه ای در آتش خود می سوزانی مرا
انگار که آفتاب درون دهان توست

آن لحظه که با هوای تو در خویش رفته ام
گویی بهار در نفس مهربان توست

🎵 #گل_من
🎤 #علی_پهلوان
#گروه_آریان
#نوستالژی
دیدگاه ها (۰)

معصومعلی مسکینی

ترجمه‌ی شعرهایی از برهان برزنجی

*زنان در شاهنامه *  عفیف  و وفادار به پیوند زناشویی و همسران...

خجسته باد نام خداوند، نیکوترین آفریدگارانکه تو را آفرید.از ت...

شعر شگفت دکتر علی موسوی گرمارودی برای مولای عالمین امام علی ...

فرنگیس اولین مرکب روان کردکه دولت در زمین گنجی نهان کرداز آن...

جماعت احمق ظاهراً آریایی

بسم الله الرحمن الرحیمرقص عربی آری ؛ دین عربی خیروقتی که صحب...

.

رقص عربی آری دین عربی خیر

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط