🎞 داستان زنانی که نان نداشتند ولی نان سال های جبهه ها را

🎞 داستان زنانی که نان نداشتند ولی نان سال های جبهه ها را می پختند


🌿داستان زنان صَدخَرو👆

روستای صدخرو سبزوار یکی از هزاران روستایی است که در سال‌های دفاع مقدس، به پشتیبانی ازجنگ مشغول بود. اما در تاریخ جنگ کمتر بنقش این روستاها پرداخته شده و با بی‌مهری تاریخ‌نگاران مواجه بوده است

دشمن آمده بود خانه بسوزاند،اما زنان روستا دست روی دست نگذاشتند.شروع کردند به نان پختن برای جبهه، نان و کلوچه، آش و مربا و… هرچه از دستشان برمی‌آمد،دریغ نمی‌کردند.آنها خانه را میدان نبرد دیدند و خودشان را بمیان مهلکه انداختند.همپای مردانشان کارمی‌کردند و جهاد. خواهری که سلمان هراتی در یکی از شعرهایش تصویر کرده است، یکی از هزاران زن روستایی است که برای رزمندگان دستکش می‌بافته یا شال گردن و کلاه: تو می‌خواهی خواهرم فرصت نکند/ برای رزمندگان دستکش ببافد...
امام خمینی درباره عظمت کار این زنان فرمود: «من وقتیکه در تلویزیون می‌بینم این بانوان محترم را که اشتغال دارند به همراهی کردن و پشتیبانی کردن از لشکر و قوای مسلح،ارزشی برای آنها در دلم احساس می‌کنم که برای کسی دیگر نمی‌توانم آنطور ارزش قائل شوم.آنها یک کارهایی که میکنند که دنبالش توقع اینکه یک مقام یا یک پستی را اشغال کنند،با یک چیزی از مردم خواهش کنند؛هیچ این مسائل نیست،بلکه سربازان گمنامی هستند که درجبهه‌ها بایدگفت مشغول جهاد هستند»