از مسیر آگاهی چی فهمیدی؟

از مسیر آگاهی چی فهمیدی؟
اصلا به مسیر معنوی چه دیدگاهی داری؟
اصلا میدونی آگاهی یعنی چی؟
مسیر آگاهی رو در توهم آگاهی سیر نکن، توهم آگاهی از خود ایگو هم خطرناک‌تره....
چون وقتی گیر کنی درون توهم آگاهی، اونجا دیگه به خودت قبولوندی که بیدار شدی، و اونجا دقیقا حیله شیطانه، که  در همون نقطه ناچیز، بمونی و حک بشی...
توهم اگاهی بهت یه نقاب بی رنگ میزنه، رنگی که دقیقا رنگ تاریکی هست... ولی چون نور حقیقی در سیرت نیست، صورت، دیده نمیشه.. و فقط بازتاب ذهنی هست نه بازتاب قلب...
سیرت آدمای متوهم آگاهی ، هنوز شرطی شدگی داره، هنوز ابرو دارن، هنوز، در بند  بیرون گرفتار هستن، ولی سیرت انسانهای آگاه و دارای نور درونی، مثِ یه بچه ۶ ساله پاک و منزه هست، و اونها میدونن که در اختیار عشق هستند نه ایگو، اونها خطا کردن رو خطا نمیبینن و بدون ترس برای خطا کردن های جدید آماده هستن تا خطاها یکی یکی، به پایان برسه، ولی متوهمین آگاهی ، از ترس خطا نکردن، سالها در پیکره ترس زندگی میکنن تا مبادا در چشم دیگران، انسان خواب جلوه نداشته باشن...
فرق توهم آگاهی و آگاهی در اینجاست که توهم آگاهی یک  شیطان با صدای فرشته در ذهن حاکم است و شخص از یادگیری و فهم  فاصله گرفته و برای همه سوالات ، جوابی دارد، ولی در آگاهی ، انسان به روشنگری رسیده، در روحی که عمیقا یک فرشته است، ساکن شده، در خود، به دنبال سوال است نه در دیگران، وقتی دیگران سوالی می‌کنند از او، جواب را کوتاه می‌دهد ولی دیپ، لبخند میزند برای هر سوالی که نمیداند، و سعی نمیکند جوابی پیدا کند برای اینکه خودش را بالاتر نشان دهد، بلکه از مرحله ای عبور کرده که می‌گوید: من نمیدانم....
مسیر بیداری با توهم آگاهی برای همگان شروع نمی‌شود، برای کسانی که هنوز  تراماهای خود را درمان نکرده اند، از توهم آگاهی شروع خواهدشد، چرا که تراماهای حیوانی و شیطانی، در شخص، هنوز برای تشویق و تمجید، او را تحت کنترل می‌گیرد ولی برای شخص روشن گر و بیدار چنین نیست، در او هیچ ترسی نیست ، در او هیچ غمی نیست، در او هیچ ماهیتی از نداشته ها نیست، و شخص بیدار، آنقدر از نور الهی برخوردار است که حتی برای بدنام شدن خود در بین مردم، دست و پا میزند تا از چشمان خلق بی ابرو شود تا در بارگاه حق ، تنها بماند ....
مسیر آگاهی فقط یک نردبان است، یک نردبان برای شروع نگاه کردن.... نگاه کردن کودکی که قصه ای بسیار واقعی را نگاه می‌کند، در هر قسمت از آن، ذوقی می‌کند، جیغی میکشد، قهقه ای میزند، اشکی میریزد، فریادی میزند، و گویی قصد خوابیدن دیگر ندارد، چون تازه معنای بیداری را فهمیده..
کودک وقتی بیدار می‌شود، تازه میخواهد با این قصه زیبا، بزرگ شود، فرقی نمیکند در چند سالگی جسم باشد، کودک وقتی دستانش را سپارد در دستان پدر(کیهان) و مادرش یعنی (زمین)، او جاودانگی را زندگی خواهد کرد، کودک آماده می‌شود برای تخت سلطنتی که اینبار نه عقل توان حکمرانی دارد و نه خشم و شهوت،ترس هم بیمعناست در این بازی....
مسیر بیداری یک زمین بازیست، که تا کودک نشوی، وارد این بازی نخواهی شد، چون اصل و حقیقت این مسیر، از بی منی و شهوت و منیت و عقل و ذهن، آغاز می‌شود، و خطم ندارد، همیشه شروع هست و نقطه شروع همیشه از ندانستن آغاز می‌شود...
مسیر آگاهی ، دایره ای از اطلاعات نیست، بلکه، اطلاعات همیشه در شبکه کیهانی و هوش کیهانی ، باز هستند، و این روح  نامحدود است که با قلب یکی شده، و یکه تازی می‌کند در آیینه ای که شفاف شده، مسیر آگاهی ، حضور است، عشق است، سکوت است، نمیدانم است، و ناظر...
در مسیر باشید .....
۳۶۹☯️🪞👁
نویسنده: سعید گنجی
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
#آگاهی
#مسیر_بیداری