تنها ترین سردار...

داغ های زیادی را تحمل کرده بودی...
از اشک هایت هنگام قرائت وصیتنامه امام
تا هنگام نماز گذاردن برتابوت گلگون حاج قاسم
تا داغ جان های عزیزی که در جنگ دوازده روزه
و دی ماه خونین امسال از میان رفتند
آنانکه تو شهید حسابشان کردی
با اینکه دوستت نداشتند
شاید زیادی خود خواهم؛
که انتظار دارم بمانی و تحمل کنی...
برو... اما زود برگرد!
قلب‌مان مچاله شده، کوچک شده،
زیاد طاقت ندارد...
تو که همیشه مهربان بودی...
مراعات حالمان را بکن.
زود برگرد!
مثلا همین فردا چطور است؟! :))