وقتی کوچیک بودم همان روزگاری که وارد دهه هفتاد میشدیم و

وقتی کوچیک بودم، همان روزگاری که وارد دهه هفتاد می‌شدیم و جنگ هشت ساله چندسالی تمام شده بود، در کتاب‌های مدرسه‌ی دوران ابتدایی‌مان شعری نوشته شده بود که من آن را خیلی دوست داشتم.
‌
آباد باشی ای ایران
آزاد باشی ای ایران
از ما فرزندان خود، دلشاد باشی ای ایران
‌
در عالم بچگی همیشه برام سوال بود که چطور می‌تونم ایران را دلشاد کنم؟
‌
امروز که از خیابان‌ها عبور می‌کنم و مردمی را می‌بینم که پرچم در دست دارند و شعار می‌دهند، باز ناخودآگاه ذهنم به همان دوران کودکی‌ام می‌رود و یاد این شعر می‌افتم. راستش این روزها معنی این شعر را بیشتر از آن ایام میفهمم و آن را لمس می‌کنم.
‌
آباد باشی ای ایران
آزاد باشی ای ایران
از ما فرزندان خود، دلشاد باشی ای ایران


✍️ #‌لیلا_اسماعیلی
کارشناسی جامعه شناسی
اصفهان

#روایت
#شعر #تا_پای_جان_برای_ایران #وطنم_ایران #ایرانی_سرشار_از_امید #جنگ_رمضان #ایرانی_باغیرت