سیاسی.اجتماعی

دیشب سکته مون دادن تا بُردند، بعیده توان دیدن بازی با ژاپن داشته باشم، اصلا از بازی لذت نبردم
اما یک صحنه ارزش این همه حرص و جوش خوردن داشت سکانس زیبا و غیرتمندانه اشک‌های #مهدی_طارمی در آغوش ملی‌پوشان🥺
اشکهایی که نشان از حس‌ غیرت و تعصب بود، نشان از #مسوولیت‌پذیری نسبت به سرنوشت تیم ملی کشورش بود. اما حاکی از #بی_تفاوتی، #بی_غیرتی نبود.
از نظر مردم یک کشور بزرگترین جُرم برای یک بازیکن ملی، #بی_تعصب بودن نسبت به پرچم کشورش است، بی غیرتی نسبت به نتیجه یک بازی است، این حس کاملا در ساق های بازیکن «کم فروش» مشخص است. نمک نشناسانی که توسط حمایت مردمش مطرح می شوند اما بخاطر منافع شخصی و باشگاهی اش برای تیم کشورش #بی_مایگی و #کم_فروشی می کنند، ارزش حضور در هیچ یک از عرصه های سطح ملی را ندارند.
#ایرانی_با_غیرت زیباترین شعاری است که در ورزشگاه فریاد زده می شد و باید بشود، و البته این دو سال تلاش زیادی شد این شعار پر مغز را حذف کنند، این شعار پر افتخار را ننگ بدانند و برعکس بی غیرتی، بی ناموسی را افتخار بدانند.
جز در قاموس #فرومایگان، #قوادان و #دیوثان در هیچ جا و هیچ فرهنگی بی اهتمامی به سرنوشت خانواده و جامعه و کشور افتخار و ارزش نیست.
آنهایی که خود را با افتخار!!! بی غیرت و بی ناموس معرفی می کردند بی شک در #وطن_فروشی ذره ای و لحظه ای تردید نمی کنند. اما آنانی که نسبت به همسر و خانواده خود #حَمیت دارند برای حفظ مرزهای فرهنگی و تمدنی و سرزمینی کشورشان یقینا ذره و لحظه ای تردید نمی کنند/حسن شفیعی

#ایران
#آگاهی
#اطلاع_رسانی
#جنگ_رسانه_ای