بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
اسلام، دین خداست، و وطن یک سرزمین است؛ آیا جایگزین یکدیگر می‌شوند؛ یا در مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند؟!
معانی ملّی‌گرایی،عِرق ملّی و وطن دوستی نیز با هم متفاوت است.
متأسفانه، ملّی‌گرایی از واژگانی می‌ باشد که همچون دموکراسی، آزادی، حقوق بشر و صلح عمومی، از تعاریف گوناگونی برخوردار شده و بسیار مورد سوء استفاده نیز قرار گرفته است!
از این‌رو، تا به تعریف روشن، متقن و واحدی از ملّی‌گرایی نرسیم، نمی‌توانیم بگوییم که آیا ملّی‌گرایی با اسلام در تضاد هست یا نیست؛ یا اساساً آیا ملّی‌گرایی خوب است یا بد؟!
به عنوان مثال: در گذشته، واژۀ وطن پرستی را جایگزین وطن دوستی کردند؛ یا مهمان‌پرستی به جای مهمان دوستی! چرا که پس از خدا گرایی، دو محبّت در انسان شدت دارد، یکی حبّ شهوات و از جمله شهوت جنسی ، و دیگری حبّ وطن؛ بنابراین، کوشیده‌اند و می‌ کوشند تا این دو کشش را در مقابل خدا پرستی قرار دهند!
از ترفندهای سران کفر در برابر پیامبران که به توحید دعوت می‌ نمودند، این بود که به مردم می‌گفتند: اینها می‌خواهند شما را از سرزمین‌تان بیرون کنند!
بدیهی است که هر پرستشی، به غیر از پرستش خداوند سبحان، مصداق شرک آشکار می‌باشد، خواه بت‌پرستی باشد، یا گوساله‌پرستی، یا إله قرار دادن طاغوت زمان، یا وطن‌پرستی!
متأسفانه تلاش برای این جایگزینی، همچنان ادامه دارد، چرا که حتی در رسانۀ ملی، شاهد بودیم که مجاهدان و شهدای راه خدا را که با شعار الله اکبر به میدان رفتند، شهید راه وطن نامیدند، یعنی آنها را مشرک خواندند! بی‌تردید یک مؤمن و مجاهد، در راه خدا، از وطنش، مردمش، نوامیس مادی و معنوی‌اش دفاع می‌کند، اما به عشق جلب رضایت معبود و لقاء الله، جانش را در طبق اخلاص می‌ گذارد، لذا اگر کشته شود، شهید راه خداست. نه شهید راه وطن، یا شهید سرمایه‌های ملی و ... !
وطن دوستی : ملّی‌گرایی ، آن هم با تعریف سیاسی و امروزیش را نباید به مثابۀ وطن دوستی گرفت؛ بی‌تردید هر انسان عاقل، فهیم، با غیرت، و برخوردار از عواطف فطری، وطنش را دوست دارد و این دلیل بر ملی‌گرایی او به معنای مصطلح نمی‌باشد.
وطن یعنی چه و کجاست؟ : در معنای کلّی، از آنجا که همگان می‌ میرند و از این دنیا می‌روند، همه مسافرند و هیچ کجا وطن اصلی انسان نیست. اما در معنایی دیگر،اگر بخواهیم وطن را در همین دنیا تعریف نماییم، تمام کرۀ زمین وطنِ انسان است و کسی حق ندارد که وطن آدمی را به سرزمینی که در آن به دنیا آمده، محدود نماید؛(ادامه دارد...)