حتی اگر پاییز

حتی اگر پاییز
تمام شاخ و برگت را ریخته،
تو بازهم سراپا بایست!
تو امید داری
تو خدا داری...

آنهایی که در بدترین اوضاع،
در بدترین داغ ها و مصیبت ها،
بازهم صبوری میکنند،
بازهم دلشان را پر میدهند به سمت خدا،
خوب معنی ایمان را فهمیده اند...

ایمان آدمی اینجاست که محک زده میشود،
اشکالی ندارد،
گریه کن
فریاد بزن!
اما حق نداری کفر بگویی و
امیدت را ناامید کنی

تو سربلند از همه امتحان ها
بیرون خواهی آمد،اگر صبر کنی؛
نگو چرا من؟
چرا امتحانش برای من باشد؟
همه،همه،همه،داریم امتحان میشویم
به آنچه«ادعا»داریم...