دلبـــــر عراقــی ام:

دلبـــــر عراقــی ام:

آقای خوبی‌ها…
کربلا را چگونه ساختی که اینگونه آرام می‌کند هر دل بی دل را وقتی قدم به خاکش می‌گذاری؟!
آقای مهربانم….
کربلا چگونه است که به دست فراموشی می‌سپارد تمام غم و غصه‌های دنیا را و تمام غصه‌ات می‌شود دیدن حرم و ضریح و….
کاش می‌شد بیاییم و بمانیم و….
دلتنگم…..!