چرا سرقت ادبی ناتوان رو باید جدی گرفت

وقتی یک نویسنده خودش رو پاره می کنه تا بتونه ایده‌ی جدید خلق کنه. اون ایده رو با خلق شخصیت‌هایی که ضد و نقیض نباشن و هر کدوم مفهوم و نمادی رو به دنبال داشته باشن به علاوه‌ی روند داستانی‌ای که برای مخاطب خسته کننده نباشه و همیشه محتوای جدید برای ارائه داشته باشه به همراه پلات توئیست‌هایی که تکراری نباشن و جزئیات و عمق و معنا داشته باشن به نمایش بذاره.... چرا یک نویسنده که هیچ زحمتی برای هیچ کدوم از این ها به خودش نداده و با هوش مصنوعی و سرقت ادبی کتابش رو به فروش می‌رسونه و از تلاش خاصی نکردن به نتیجه‌ای می‌رسه که خیلی از نویسنده‌های ایرانی یا غیر ایرانی با تلاش بهش نمی‌رسن یا حتی اگه برسن هم باز هم در کنار چنین نویسنده‌ای اسمشون یاد می‌شه...باید تشویق و تمجید بشه؟
کتاب رو دوست داشتین؟ عالیه، کسی به علاقه‌ی شما کاری نداره
اما دفاع کردن از دزدی؟ ... دیگه قضاوت با خودتون