از نگاه شمس تبریزی، دلِ انسان مثل ظرفیه که تا پر از غرور،

از نگاه شمس تبریزی، دلِ انسان مثل ظرفیه که تا پر از غرور، وابستگی، دلبستگی و خودخواهی باشه، نور خدا در آن جایی نداره