دین، اگر فقط به باور تبدیل شود، ذهن را آزاد نمیکند؛ ذهن ر

دین، اگر فقط به باور تبدیل شود، ذهن را آزاد نمیکند؛ ذهن را کنترل میکند

ذهن از باور تغذیه می‌کند.

آگاهی از مشاهده.

ذهن همیشه دنبال جواب است.

آگاهی همیشه دنبال دیدن.

بیشتر ادیان به انسان می‌گویند چه چیزی را باور کنند!

اما کمتر به او یاد می‌دهند «ذهن چگونه باور می‌سازد.»

این دو، تفاوتی بنیادی دارند.

اگر کسی به من بگوید:

«این حقیقت است، فقط ایمان بیاور.»

ذهن آرام می‌شود.

اما آگاهی بیدار نمی‌شود!!

آگاهی زمانی متولد می‌شود که انسان جرئت کند از خود بپرسد:

این فکر از کجا آمده؟
این ترس متعلق به کیست؟
این باور را خودم تجربه کرده‌ام یا به من داده‌اند؟
آیا مشاهده میکنم یا فقط تکرار میکنم؟

ذهن بزرگ‌ترین تله واقعیت است.

تا زمانی که خودِ ذهن شناخته نشود، انسان حتی نمیداند چه کسی در حال تصمیم‌گیری است.

به همین دلیل میتوان گفت:

بزرگ‌ترین معبد، ذهن انسان است؛ و بزرگ‌ترین جهاد، شناخت همان ذهن.

اگر دینی انسان را به مشاهده ذهن، شناخت ترس‌ها، شناخت دلبستگی‌ها و شناخت «منِ ذهنی» دعوت کند، می‌تواند به بیداری نزدیک شود.

اما اگر فقط مجموعه‌ای از پاسخ‌های آماده ارائه دهد و پرسش را خاموش کند، بیشتر ذهن را تغذیه میکند تا آگاهی را.

در نهایت، به عقیده من ، مسئله «دین یا آگاهی» نیست.

مسئله این است که آیا یک سنت یا مکتب، انسان را وابسته‌تر میکند یا هشیارتر!!

اگر وابسته‌تر کند، ذهن کنترل نشده ناخودآگاه را تقویت کرده است
ذهنی که به ماتریکس وصل هست

اگر هشیارتر کند، آگاهی و حقیقت را..
۳۶۹👁
.
.
.
.
.
.

.
#آگاهی
#مسیر_بیداری
#شناخت_ذهن
#ذهن_ناخودآگاه
#درسایه