در جهانی که هویت‌ها گاهی رنگ می‌بازند، ایران برای ما نامی

در جهانی که هویت‌ها گاهی رنگ می‌بازند، ایران برای ما نامی‌ست پر از افتخار، زخمی اما زنده، خسته اما هنوز ایستاده. سرزمین‌مان شاید بارها زخمی شده باشد، اما قلبش هنوز می‌تپد با شعر حافظ، با صدای نی، با عطر نان داغ توی کوچه. ایران را نمی‌شود فقط با چشم دید، باید با دل فهمید. و چه افتخاری بالاتر از این که فرزند این خاک باشیم، با همه دردهایش، با همه زیبایی‌هایش، با همه امیدهایی که هنوز در دل نسل‌های آینده‌اش روشن است.