ستاره ...

شادمهر جان ...
دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه دوباره اين دل ديوونه واست دلتنگه
                   وقته از تو خوندنه ستاره ی ترانه ها اسم تو برای من قشنگ ترین آهنگه

       بی تو يك پرنده ی اسير بی پروازم با تو اما ميرسم به قله ی آوازم
                  اگه تا آخر اين ترانه با من باشی

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم

        با یه چشمك دوباره منو زنده كن ستاره نذار از نفس بيفتم تویی تنها راه چاره
                               آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره
                                اين ترانه تا هميشه تو رو ياد من مياره

            تویی كه عشقمو از نگاه من می خونی تویی كه تو تپش ترانه هام مهمونی
                   تویی كه همنفس هميشه ی آوازی تویی كه آخر قصه ی منو می دونی

            اگه كوچه ی صدام یه كوچه ی باريكه اگه خونه ام بی چراغه چشم تو تاريكه
                    ميدونم آخر قصه می رسی به داد من لحظه یکی شدن تو آينه ها نزديكه

           با یه چشمك دوباره منو زنده كن ستاره نذار از نفس بيفتم تویی تنها راه چاره
                   آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره
                   اين ترانه تا هميشه تو رو ياد من مياره ...