یاد این جمله از "برادران کارامازوفِ" داستایفسکی افتادم:
یاد این جمله از "برادران کارامازوفِ" داستایفسکی افتادم: "کسی چه میداند من چقدر تلاش کردهام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود! زیرا در میان ویرانی و رنج، وظیفهی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد." 🌱😌