شاگرد گفت:

شاگرد گفت:
«استاد، وقتی همه‌چیز برخلاف خواسته‌ام پیش می‌رود، چگونه امیدوار بمانم؟»

استاد او را کنار باغی برد.
دانه‌ای کوچک را در خاک کاشت و گفت:
«به این دانه نگاه کن.
امروز در تاریکی خاک پنهان می‌شود،
فشار را تحمل می‌کند و هیچ نشانی از گل و سبزه ندارد.
اما اگر امیدش را از دست بدهد، هرگز جوانه نخواهد زد.»

شاگرد گفت:
«اما دانه از کجا می‌داند که روزی به نور می‌رسد؟»

استاد پاسخ داد:
«نمی‌داند؛
اما به قانونی که او را آفریده اعتماد دارد.
امید نیز همین است؛
باور داشتن به اینکه پشت روزهای سخت، حکمتی هست که هنوز نمی‌بینی.»

سپس افزود:
«بسیاری از آدم‌ها درست یک قدم مانده به گشایش، ناامید می‌شوند.
در حالی که خدا گاهی درِ نعمت را همان‌جا باز می‌کند که بنده گمان می‌کند همه درها بسته شده‌اند🌱

آقای ۶ صبح 💎
مرجع حال خوب ایران

https://eitaa.com/joinchat/167838337C3538c225d1