به‌جهت این مصیبت‌های جانسوز و این داغِ بی‌انتها، به پیشگا

به‌جهت این مصیبت‌های جانسوز و این داغِ بی‌انتها، به پیشگاه حضرت بقیة‌الله الأعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) عرض عذر و تسلیت داریم و دلِ مطهر و شریفِ آن حضرت را در این عزای عظیم، به نهایت اندوه تسلیت می‌گوییم...

در روز عاشورا، آنگاه که عطش بر خیمه‌ها سایه انداخته بود و زمین در داغی بی‌امان می‌سوخت، تیرِ سه‌شعبه بر گلوی شش‌ماهه‌ی علی‌اصغر علیه‌السلام نشست و آن طفلِ عطشان، در آغوش سیدالشهداء علیه‌السلام جان داد...

سیدالشهداء علیه‌السلام، پیکرِ کوچک و خون‌آلود او را آرام و سنگین به سوی خیمه‌ها بازگرداندند...
گویی آسمان نیز در همان لحظه فرو ریخته بود و زمین تابِ قدم‌ها را نداشت...

اهل حرم، با دیدن آن صحنه، دیگر توانِ ایستادن نداشتند؛ حالشان حالِ فرو ریختن بود، نه گریه...
نفس‌ها بریده و دل‌ها شکسته، در آستانه‌ی جان‌دادن...

پیکر آن طفل را به درون خیمه بردند؛
و همان‌جا، حلقه‌ای از اندوهی شکل گرفت که هیچ واژه‌ای توان وصفش را ندارد...
گریه‌ها چنان بالا گرفت که گویی افلاک نیز در آن شیون شریک شده‌اند...

و در اوج این مصیبت، سیدالشهداء علیه‌السلام وارد خیمه شدند؛ و صدای گریه‌ی ایشان بلند شد...
گریه‌ای که نه فقط خیمه، که عرش را در اندوهی سنگین فرو برد...

آن خیمه، دیگر خیمه نبود...
گویی خودِ مصیبت بود که بر زمین نشسته است...

📚مقتل سید عبدالرزاق مقرم ۱۱۷

#محرم۱۴۰۵
#شب_هفتم_محرم
#ایران #محرم #امام_حسین #کربلا #روضه_سوزناک

🖇 @imamalinet_fa