خُــ رشیــد کُلِ روزُ می‌سوخــت تــا اَزِش تَعــریف کُنَن

خُــ رشیــد کُلِ روزُ می‌سوخــت تــا اَزِش تَعــریف کُنَن، وَلی بــَــ جــاش مَردُم اِز عَینَک اِستَفاده مــی کَــردَن تــا چَــشمُِ شون آســیبــ نَبینه؛
وَ دَر آخَــر هَمیشــه مـــاه بَرَنده بود چون وَقتـــی شَبـــ می شُد هَمـــه مَحوِ زیباییِ مــــاه یــــ که بیـــ نَقص دیدهــ مــی شُــد ؛ می شُــدَن ، دَر حالـــی کهــ خُـــ رشیـــد پُشتِــ مـــاه می ســـوخت تا مـــاه زیــــبا باشهــ...
خَیلـــی هاهَم نَه اِز مـــاه وَ نهـــ اِز خُـــــ رشیـــد تَـــعریــف نَمـــی کَردَن !...
چـــون سَتــــارَهـــ هـــا دور تـــا دورِ آسَمـــونـــ رو میـــ گَرَفتَنـــ وَ تَزیینیـــ بَرایِ زیبــــاییِ شَب بودَنـــــ ، وَلیــــ آدَمـــا نَمی دونَستَــن این خُــــ رشیدِ کهـــ بــا تَمامِ خَستَگی هـــاشــــ دارهـــ می سوزهـــ وَ مــــاه دارهـــ بَخاطَرِ خُـــــ رشید زَجر می کَشهــــ!...
"+مِــن خُــــ رشید بودَمـــ ، اون مــــاه ....
وَ سَتارَهـــ هــــا...:)))) ."