#ای که بوی باران شکفته در هوایت

#ای که بوی باران شکفته در هوایت
یاد از آن بهاران که شد خزان به پایت
شد خزان به پایت بهار باور من
سایه‌بان مهرت نمانده بر سر من

جز غمت ندارم به حال دل گواهی
ای که نور چشمم در این شب سیاهی

چشم من به راهت همیشه تا بیایی
باغ من بهارم بهشت من کجایی؟

جان من کجایی؟
کجایی؟
که بی تو دل شکسته‌ام

سر به زانوی غم نهاده‌ام، به گوشه‌ای نشسته‌ام
آتشم به جان و خموشم چو نای مانده از نوا
مانده با نگاهی به راهی که می‌رود به ناکجا
ای گل آشنا بیا
بی‌قرارم بیا

وای از این غم جدایی
وای از این غم جدایی...