{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

تلخ‌ترین قسمتِ رفتنِ آدم‌ها، رفتنشان نیست؛

تلخ‌ترین قسمتِ رفتنِ آدم‌ها، رفتنشان نیست؛
این است که گاهی می‌مانند، اما دیگر همان آدم نیستند.
می‌شود دوباره نگاهش کرد، دوباره کنارش نشست،
اما آن کسی که یک روز قلبت را لرزاند،
دیگر حتی در چشمان خودش هم پیدا نمی‌شود.
بعضی آدم‌ها فقط یک‌بار، در یک فصل از زندگی‌مان،
واقعاً وجود دارند… و بعد، فقط خاطره می‌شوند.
دیدگاه ها (۱)

«کلامی سخن بگو، مهمان من باش؛ قهوه یا چای؟»

«نگاشته در قسمت نظرات»

چشمانت را که دیدم،فهمیدم بعضی نگاه‌هابرای دیده‌شدن نیستند؛بر...

دوست داشتن،فقط گفتنِ «دوستت دارم» نیست؛گاهی یعنیمیانِ تمامِ ...

اگر کسی در زندگیت هست که هنوز با یادش دلت می‌لرزد،قدرش را بد...

گاهی در زندگی، بعضی آدم‌ها فقط «می‌آیند» اما بعضی‌ها «می‌مان...

گاهی یک نفر آن‌قدر آرام واردِ زندگی‌ات می‌شود که نمی‌فهمی کِ...

پلک زدن هم گاهی زیادی طولانیست، وقتی دل از تماشای یک نگاه سی...

سال‌هافکر می‌کردمآن روز،همه‌چیزتمام شد.حالاکه به همان نقطهبر...

.ما همیشه فکر می‌کنیم فرصت هستفکر می‌کنیم دنیا منتظر ماست تا...

گاهی آدم خسته نیست...فقط دیگه توانِ ادامه دادن نداره.بعضی آد...

موسیقی

گاهی آدمنه از رفتنِ کسی شکایت دارد،نه از ماندنِ خاطره‌ای...ف...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط