• ─────『 ✦ 』───── •

• ─────『 ✦ 』───── •

«ناموس‌نامهٔ غرور؛ فصل‌الخطابِ بهرام محمدی در هندسهٔ فقر و انسدادِ خودبنیادی»

• ─────『 ✦ 』───── •

۱) غرور، اِسنادِ غنا به عینِ ربط است.

غرور، صرفاً یک حالتِ روانی یا برآمدگیِ عاطفی نیست؛ بلکه یک خطای بنیانی در دستگاهِ ادراکِ خویشتن است. آن‌جا که موجودِ فقیر و وابسته، برای خود اصالتِ مستقل، کفایتِ ذاتی و غنای قائم‌به‌نفس قائل می‌شود، غرور شکل می‌گیرد. این همان اِسنادِ غنا به «عینِ ربط» است؛ یعنی نسبت‌دادنِ استقلال به آن‌چه در اصل، سراسر تعلق، نیاز و وابستگی است.

انسان، در ترازِ حقیقت، موجودی ربطی است، نه خودبنیاد؛ قائم به افاضه است، نه مالکِ ذاتیِ کمال. هرگاه این نسبت فراموش شود، ذهن به توهّمِ استغنا مبتلا می‌گردد و نفس، بر سکوی خودبزرگ‌بینی می‌ایستد. از همین‌جا، انسدادِ ساختاری آغاز می‌شود: راهِ گشودگی به حقیقت بسته می‌شود و مهندسیِ اراده، زیر فشارِ پندارِ کاذبِ کفایت، از ترازِ سلامت خارج می‌گردد.

پس غرور، فقط یک رذیلتِ اخلاقی نیست؛ یک تحریفِ متافیزیکی در نسبتِ انسان با خویشتن است. یعنی اعلامِ غنا از موضعِ فقر، و ادعای استقلال از جایگاهِ وابستگی.

• ─────『 ✦ 』───── •

✍️ منبع و پدیدآورنده: بهرام محمدی

نشر با ذکر منبع مجاز است

@BMLIMIT

• ─────『 ✦ 』───── •

#ناموس_نامه_غرور #غرور #عین_ربط #فقر_وجودی #انسداد_خودبنیادی #مهندسی_حد #بهرام_محمدی

• ─────『 ✦ 』───── •