عاشقانه های شبنم

دلم وقتے ڪہ مے گیرد تو مے آیے بہ دیدارم
بہ من آهستہ مے گویے " عزیزم دوسـتت دارم "
سرم بر شانہ ات ، باور ندارم پیش من باشـی
تورا در خواب میبینم بگو یا این ڪہ بیدارم ؟
نوازش مے ڪنے با مهربـانے گونہ هایم را
چہ رقصے دارد انگشتت بہ روے بغض تبدارم
ڪنار لحظہ هاے تو دو فنجان قهوہ مے ریزم
اگرچہ تلخ ، شیرین است با لبخندِ هر بارم
ڪتابے میگذارے روے میزم مهربان من
و مـے گویے بہ آرامے ڪہ این هم آخرین ڪارم
غروب پنجشنبہ اے دیگر برایم شعر میخوانی
تمام هفتہ را من از هواے عشق سرشارم
تنم خورشید میخواهد ڪنار ساحل امنت
من ازشبهاے برف آلودہ ے این شهر بیزارم
دلم ابریست از دست تمام بے تو بودن ها
اگر باران بیاید باز مے آیے بہ دیدارم ؟‌ ‎‌‎