میسرایم تو و چشمان تو را

می‌سرایم تو و چشمان تو را
نه سپیدی...
نه غزل...
تویی آن شعر دل انڪَیز و بلند
ڪه پر از مثنوی بارانی...
منم آن شاعر بیدل
ڪه فقط...
برق چشمان تو را می‌بیند ،
سبڪ من عاشقی و
قافیه ام دلتنڪَی‌ست...
منم آن مست و پریشان نڪَاهت
ڪه دلم...
تو و احساس تو را می خواهد...