شیراز، شهرِ تلاقیِ غزل و نارنج است؛ شهری که حتی در سفره‌ه

شیراز، شهرِ تلاقیِ غزل و نارنج است؛ شهری که حتی در سفره‌هایش هم شعر می‌خواند. “سالاد شیرازی” تنها یک پیش‌غذا نیست، بلکه مینیاتوری از نظم و ظرافتِ این دیار است. تماشای آن کاسه‌ی پر از خیار و گوجه و پیاز که با وسواسِ تمام، هم‌اندازه‌ی دلِ شیدایِ حافظ خرد شده‌اند، آدم را به وجد می‌آورد. عطرِ نعنای خشک و ترشیِ دلپذیرِ آبغوره، گویی نسیمی است که از میانِ باغاتِ قصردشت می‌گذرد. در هر قاشق از این ضیافتِ کوچک، می‌توان طعمِ خنکایِ حوض‌های فیروزه‌ای و آرامشِ عصرهایِ اردیبهشت را چشید. این سالاد، شناسنامه‌ی سفره‌ای است که در آن، مهربانی به دقتِ دانه‌های الماس، تراش خورده است.