مگر لایق تکیه دادن نبودم! تو با حسرتِ شانه من چه کردی؟! م

مگر لایق تکیه دادن نبودم! تو با حسرتِ شانه من چه کردی؟! مرا خسته کردی و خود خسته رفتی؛ سفر کرده، با خانه‌ من چه کردی؟! ‌جهانِ من از گریه‌ات خیسِ باران تو با سقف کاشانه من چه کردی؟!