دلم می‌خواست تمام پروانه‌ها را مهمان دلت کنم،

دلم می‌خواست تمام پروانه‌ها را مهمان دلت کنم،
تا گل‌های لطیفِ مهر، عطرشان را
در دشت‌های اندوه‌بارِ فاصله بپراکنند.

آبیِ زیبای آسمان،
در پهنهٔ وسیعِ دریا،
تصویری از پیوندِ دل‌های ما باشد؛
چنان که هیچ موجی
نتواند مرزِ میانِ عشق‌مان را پیدا کند.

شالیزارهای رنگین،
رقصِ زیبای خود را
همراه با موسیقیِ دلربای نسیم
برایمان به تماشا بگذارند،

و عشق،
با آغوشی گشوده،
راه را برای جاودانه‌شدن
در دستانِ ما هموار کند؛

آن‌قدر که هر صبح،
جهان
از تماشای عشقِ ما شعر شود ...❤️