انتظار یار

╔══════════════════════════════════════╗
✧ انتظارِ یار ✧
╚══════════════════════════════════════╝

در افقِ غیبت،
جهان در وضعِ تعلیق ایستاده است؛
گویی تاریخ نفس را نگه داشته
تا لحظه‌ای که پرده کنار رود.

انتظارِ یار
صرفِ چشم دوختن به آینده‌ای دور نیست؛
حالتِ ایستادنِ انسان است
بر مرزِ میانِ فقدان و حضور.

◇ ◇ ◇

او غایب نیست؛
بلکه ما
در فاصله‌ای از ترازِ دیدار ایستاده‌ایم.

هر قدر دل
از غبارِ غفلت تهی‌تر شود،
نزدیکیِ آن حضور
آشکارتر می‌گردد.

◇ ◇ ◇

انتظار، سکون نیست؛
حرکتی است درونی
برای هم‌تراز شدن
با حقیقتی که خواهد آمد.

منتظر،
کسی است که در تاریکیِ زمانه
چراغِ عدالت را
در جان خود روشن نگه می‌دارد.

◇ ◇ ◇

می‌گویند خواهد آمد؛
اما رازِ انتظار آن است که
پیش از آمدنش
ما باید به اندازه‌ای تغییر کرده باشیم
که توانِ دیدنِ او را داشته باشیم.

◇ ◇ ◇

ای یارِ پنهان در روشنای تقدیر،
زمین هنوز در طلبِ گام‌های توست؛
و دل‌های خسته
نامت را

چون وعده‌ای از صبح
در سکوتِ شب‌ها
زمزمه می‌کنند.

✧

✍️ به قلمِ : بهرام محمدی
معمار پارادایم «حد» در حکمرانی

@bmlimit

wisgoon.com/bmlimit

ویسگون 🇮🇷 بدون فیلتر