بسم الله الرحمن الرحیم

34 - و ‌از‌ ‌هر‌ آنچه‌ ‌از‌ ‌او‌ خواسته‌اید ‌به‌ ‌شما‌ داده‌ ‌است‌ و ‌اگر‌ نعمت‌های‌ ‌خدا‌ ‌را‌ بشمارید نمی‌توانید [همه] ‌آن‌ ‌را‌ ‌به‌ شمار آورید حقا ‌که‌ انسان‌ ستم‌ پیشه ناسپاس‌ ‌است‌

35 - و آن‌گاه‌ ‌که‌ ابراهیم‌ ‌گفت‌: پروردگارا! ‌این‌ شهر ‌را‌ ایمن‌ گردان‌ و ‌من‌ و فرزندانم‌ ‌را‌ ‌از‌ پرستش‌ بتان‌ دور بدار

36 - پروردگارا! ‌آنها‌ بسیاری‌ ‌از‌ مردم‌ ‌را‌ گمراه‌ کرده‌اند ‌پس‌ ‌هر‌ ‌که‌ ‌از‌ ‌من‌ پیروی‌ کرد بی‌گمان‌ ‌او‌ ‌از‌ ‌من‌ ‌است‌، و ‌هر‌ ‌که‌ نافرمانی‌ کرد همانا تو آمرزنده‌ و مهربانی‌

37 - پروردگارا! ‌من‌ برخی‌ فرزندانم‌ ‌را‌ ‌در‌ درّه‌ای‌ بی‌آب‌ و علف‌ ‌در‌ جوار خانه مکرّم‌ تو اسکان‌ دادم‌ پروردگارا! ‌تا‌ نماز ‌را‌ ‌به‌ پا دارند ‌پس‌ دل‌هایی‌ ‌از‌ مردم‌ ‌را‌ ‌به‌ سوی‌ ‌آنها‌ مایل‌ گردان‌ و ‌از‌ میوه‌ها روزیشان‌ ده‌ ‌تا‌ شکر گزارند

38 - پروردگارا! بی‌گمان‌، ‌هر‌ چه‌ ‌را‌ نهان‌ کنیم‌ ‌ یا ‌ عیان‌ کنیم‌ تو می‌دانی‌ و هیچ‌ چیز ‌در‌ زمین‌ و آسمان‌ ‌بر‌ ‌خدا‌ پنهان‌ نمی‌ماند

39 - ستایش‌ خدای‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌در‌ وقت‌ پیری‌، اسماعیل‌ و اسحاق‌ ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ عطا کرد ‌به‌ راستی‌ پروردگار ‌من‌ شنونده‌ی‌ دعاست‌

40 - پروردگارا! مرا ‌به‌ پا دارنده‌ی‌ نماز کن‌ و فرزندان‌ مرا نیز پروردگارا! و دعای‌ مرا بپذیر

41 - پروردگارا! ‌من‌ و پدر و مادرم‌ و همه مؤمنان‌ ‌را‌ ‌در‌ ‌آن‌ روز ‌که‌ حساب‌ ‌بر‌ پا می‌شود بیامرز

42 - و مپندار ‌که‌ ‌خدا‌ ‌از‌ آنچه‌ ستمکاران‌ می‌کنند غافل‌ ‌است‌ جز ‌این‌ نیست‌ ‌که‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌برای‌ روزی‌ ‌که‌ چشم‌ها ‌در‌ ‌آن‌ خیره‌ می‌شود مهلت‌ می‌دهد