مسئله: «قضاوت‌گریِ مسموم در شبکه‌های اجتماعی»

مسئله: «قضاوت‌گریِ مسموم در شبکه‌های اجتماعی»

در دنیای آنلاین، بسیاری از ما ناخودآگاه در نقش «دادستان» ظاهر می‌شویم؛ به جای تمرکز بر رشدِ شخصی، انرژی‌مان را صرفِ رصد، تحلیل و تحقیرِ خطاهای دیگران می‌کنیم. این رفتار باعث شده فضای مجازی به جای محیطی برای هم‌افزایی، به میدانِ تصفیه‌حساب و تخریب تبدیل شود، حال برای برطرف کردن این مورد چه توصیه ای وجود دارد ؟

«قالَ الاِمامُ الصّادِقُ عليه السلام: صَلاحُ حالِ التَّعايُشِ وَالتَّعاشُرِ مِلْ ءُ مِكْيالٍ ثُلْثـاهُ فِطْنَةٌ وَثُلْثـُهُ تَغـافُلٌ.»
ترجمه: امام صادق (علیه‌السلام) فرمود: «اصلاح زندگانى فردى و معاشرت اجتماعى، پیمانه‌ پُری است که دو سومش زیرکی و یک سومش چشم‌پوشی (تغافل) است.»
(منبع: چهل حدیث «گهرهای صادقی»، حدیث شماره ۸۰۲)


اگر ما در زندگی خانوادگی و اجتماعی‌مان، همیشه بخواهیم «زیرکانه» همه چیز را زیر ذره‌بین بگذاریم و به دنبالِ مچ‌گیری یا اصلاحِ آنیِ هر خطای کوچکی باشیم، پیمانه‌ی آرامشِ ما لبریز شده و زندگی به تلخی می‌گراید. این حدیث به ما می‌آموزد که برای «صلاحِ حال»، باید در بسیاری از مسائلِ جزئی، «نبینم، نشنوم و ندانم» را تمرین کنیم تا فضای خانه و جامعه به جای میدانِ مچ‌گیری، به محیطی امن و آرام تبدیل شود.