چند نکته در پاسخ به پریشانگوییهای بیانیه ایران ما

...
چند نکته در پاسخ به پریشان‌گویی‌های بیانیه "ایران ما"

اول) هر زبانی که یک ملت یا بخشی از یک ملت به آن تکلم می‌کنند و فرهنگ شفاهی و مکتوب خود را با آن می‌سازند، زبان ملی است، لذا همان اندازه‌ که فارسی زبان ملی است، تورکی و بلوچی و حتی تاتی هم زبان ملی (منسوب و معطوف به ملت) است، لذا این پیش‌فرض که فارسی تنها زبان ملی ایران است، صرفا یک گزاره‌ی فاشیستی و نژادگرایانه و فریبکارانه است.

دوم) فارسی هرگز تنها زبان رسمی تمدن ایران نیست و نبوده‌است. هزاران سند تاریخی رسمی و حتی معاهدات مهم بین‌المللی به زبان تورکی در تاریخ این کشور وجود دارد. انحصار ظالمانه و نژادگرایانه‌ای که شما به غلط به تاریخ منسوب‌اش می‌کنید، صرفا محصول استبداد و وندالیسم فرهنگی صد سال اخیر است.

سوم) تحصیل به زبان مادری حق است نه امتیاز. این حق نه قابل مذاکره است و نه قابل معامله. شما هرگز در جایگاهی نیستید که نسبت به حقوق بنیادین دیگران نفیا یا اثباتا تصمیم‌گیری کنید. ما در پی حذف هیچ زبانی نیستیم، صرفا دنبال حقوق قانونی و بنیادین خود هستیم.

چهارم) پنهان کردن فاشیزم عریان و غیرانسانی یک گروه در پشت مفاهیمی همچون "تمامیت ارضی" و "وحدت ملی" کاری پست و بزدلانه است. تجزیه‌طلب واقعی شما هستید که در پی حذف و انکار بخش بزرگی از جمعیت کشور هستید، نه آنهایی که صادقانه و خالصانه حقوق قانونی خود را مطالبه می‌کنند.

پنجم) خواب شما تعبیر نخواهد شد، چون ما مدتهاست بیدار شده‌ایم و تصمیم داریم این خواب را بر شما حرام کنیم.

فرمان فرضی- نوزدهم فروردین ۱۴۰۲
#فرمان_فرضی
#زبان_مادری