مینوازد گوش جان را ،

مینوازد گوش جان را ،
همچو سازی دل شکسته
هر چه که از دل برآمد
ساده بر دل ها نشسته

زمان میان من و او ،
جدایی افکنده ست
من ایستاده در اکنون
و او در آینده ست‌

چه مایه گشتم و
آینده حال گشت و گذشت
هنوز در پی آینده ،
حال گردنده ست

به هر قدم قدری
گفتم از زمان کندم
کنون چو می نگرم ،
او ز عمر من کنده ست

که سر برآرد ازین ورطه؟
جز کسی که هلاک
کمند شوق کنارش
به گردن افکنده ست

به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم
که راه دور تر از عمر آرزومندست…


🎙"هوشنگ ابتهاج"