و چه خوب است  که گاه گاهی دروغ بگویی به دلت و نگذاری ...

✲ و چه خوب است ، که گاه گاهی دروغ بگویی به دلت و نگذاری ک

✲ و چه خوب است ، که گاه گاهی دروغ بگویی به دلت و نگذاری که بداند بینهایت تنهاست...

جامعه‌ای که خود را متمدن می‌نامد ، نباید انسان‌ها را فقط زمانی ببیند که موفق ، زیبا یا مفید هستند.
معیار تمدن ، برخورد با ضعیف‌ترین و آسیب‌دیده‌ترین افراد است.
اگر کسی در تاریکی گم شود و همه روی برگردانند ، آن تاریکی فقط متعلق به او نیست ؛ سهم جامعه نیز در آن وجود دارد.
شاید بزرگ‌ترین تراژدی زمانه ما این باشد که آدم‌ها از تنهایی در میان جمعیت رنج می‌برند.
هزاران صدا اطرافشان هست ، اما هیچ‌کس واقعاً گوش نمی‌دهد.
و وقتی انسان احساس کند دیده نمی‌شود ، کم‌کم باور می‌کند که برای دیگران وجود ندارد.
تمدن واقعی از ساختمان‌های بلند و فناوری‌های پیشرفته ساخته نمی‌شود ؛ از احترام ، همدلی و مسئولیت‌پذیری ساخته می‌شود.
روزی که این‌ها را فراموش کنیم ، فقط ظاهر یک جامعه متمدن را حفظ کرده‌ایم ، نه حقیقت آن را.

🎥 : Joker

#زندگی
#فیلم_خارجی
دیدگاه ها (۴)

قلبم را به قلاب زدم، نه از سرِ ضعف… چون فهمیدم بعضی کوسه‌ها ...

وجود مبارک امام بیان و بنان.علی بن ابی طالب (علیه السلام) فر...

ریشه‌های نادیدنی زندگی:درخت، دو مسیر رشد دارد.یک مسیر رو به ...

♥️ قلبم را به قلاب زدم ، نه از سر ضعف ...چون فهمیدم بعضی کوس...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت سوم :بدیهی است که این مرکب،...

میتوان گفت صهیونیست پست ترین نوع انسان های تاریخ از زمان موس...

خسف | قصه بیست و پنجم: امام سجاد (ع) (بخش پایانی)

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت سوم :آیت الله مصباح یزدی رحم...

خسف | قصه بیست و ششم: صحیفه سجادیه (بخش پایانی)

#Repost amirreza_davodi منبع ——وُلتِر از نامدارترین فیلسوفان...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط