سپاسگزارجانباز عزیز حسین آقا محمدی

جانبازی، قصه پرغصه اما پرافتخاری است که در آن، واژه‌ها بیش از آنکه به زبان بیایند، در سیمای ایثارگران جاری هستند. به پاس تقدیر از عزیزی که بخشی از وجودش را در راه اعتقاد و میهن گذاشت،
به نامِ «جان» که فدای «جانان» شد
‌
عزیزِ بزرگوار،
در تقویمِ روزگار، روزهایی هستند که با نام شما گره خورده‌اند؛ نه به خاطرِ روزی خاص در تقویم، که برایِ سرافرازیِ هر لحظه‌ای که نفسِ این سرزمین، مرهونِ ایستادگیِ شماست.
جانبازی، نشانِ بی‌نشانی است؛ مدالی که نه از جنس فلز و زر، که از جنسِ زخم‌های سرخ و دلِ صبورِ شماست. شما معنایِ دقیقِ «گذشتن از خویش» هستید؛ آنجا که وقتی زمانه اقتضا کرد، میانِ «خود» و «وطن»، دومی را برگزیدید و با نگاهِ عمیق و قلبِ پرتپش‌تان، نهال امنیت و عزتِ ما را آبیاری کردید.
خالصانه دست‌بوسِ همت و صبوری‌تان هستیم و از خداوند می‌خواهیم که همان‌گونه که شما آرامش را به این سرزمین هدیه دادید، آرامشِ قلبی و سلامتِ تن، همواره مهمانِ لحظه‌هایتان باشد.
‌
سایه تان مستدام و نام‌تان ماندگار.
قدردانیم دلاور
شبنم صداقت