عاشقانه

نَنِشان زلف پریشان که شکارم بکنی
بِنِشان ساغر چشمان که خمارم بکنی‌
بچِشانی به لبم جرعه ای از جام لبت
من سبوخواهم و تو باده نثارم بکنی
بی نیازم کنی از مستی و مخموری و می
واپسین لحظۀشب مست و خسارم بکنی
شوَم آن مست شراب از لب مستانهٔ تو
به فضیلت برسانی و محارم بکنی
سحرم آید از آن وصل لبانی که مرا
به وصال شب پیشینِ قرارم بکنی