من گاهی باسنگ

من گاهی باسنگ
درددل می کنم
با پرنده ها
دلتنگی می شوم
گاهی به آسمان
تکیه می کنم
و گاهی به زلال
رودخانه می گریم
باشب ازرازهامی گویم
گاهی
ماه رابغل می کنم
وباخورشید
ازاندوه هاگله
من اماهمیشه
ازانسان هراس دارم
آنجاکه دل میبندی
می شودتکیه گاهت
پناه غصه وگریه هات
ناگهان می رود
تومیمانی و
یک قلب هزارپاره..
💔💔🍃🥀🍃