دلم در زیر بار آرزوها مرد

دلم در زیر بار آرزوها مرد
نهال عمر من افسرد؛ افسـرد
چه امیدی چه پیوندی برادر
بهار زندگی پژمـرد؛ پژمـرد

گفتم که چـرا رفتی و تدبیر نه این بود
گفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بود
گفتم که نه وقت سفرت بود چنین زود
گفتا که مگو ، مصلـحت حق چنین بود

او مهر علی داشت در این دار مکافات
با مهر علی شاه ولایت ز جهان رفت
او عشق حسین داشت به دل در همه ایام
با عشق حسین ابن علی او به جنان رفت