اما عزیزمن مینویسم برای تویی که در این زمانه نیستی برای

اما عزیزمن, مینویسم برای تویی که در این زمانه نیستی برای تویی که سال ها بعد روایت این روز ها را میشنوی و شاید در کتاب قصه ای هر شب قبل خواب برایت تعریف خواهم کرد...
عزیزکم اکنون تهران بوی خوزستان را می‌دهد انگار که دوباره شهدا ما را دعوت کرده اند که پای روایت شان بنشینیم و داستان حماسه ی دیگری را تعریف کنند
شب های تهران را شب های شلمچه می ماند ، مرد و زن و پیر و جوان هر شب به خیابان می آیند و الله اکبر گویان راه کربلا را طی می‌کنند ...
اکنون ندای بک یازهرای حسینیه گردان تخریب از آسمان تهران شنیده می‌شود.
به یاد کانال کمیل برای راه رفتن در خیابان های تهران، باید کفش ها را در آورد، حال خاک اینجا نیز حرمت دارد اینجا هر وجبش حوض خون است .
گوشه گوشه ی آن روضه قتلگاه است .

گویا شاهرخ ضرغام ها دوباره در میدانند
آوینی هایی که با سلاح قلم ، به میدان آمده اند ...
آری...اینجا همه زین الدین هایی شده ایم که از جزیره مجنون، دل نکنده و تا آخر در این خاک مقدس به خون ایستاده ایم.
به راستی اینجا نزدیک ترین نقطه به کربلاست و فاصله اش، تنها به اندازه یک سلام !


در آخر فرزندم ! خون های بی گناهی ریخته شده تا این وطن به دست تو برسد... بدان که ایران حرم است ...
وطن را از جانت عزیز تر بدان که این رسم فرزندان خامنه ای ست !
ف.ح✍
#ایران
#وطن
#جنگ_رمضان
#مرگ_بر_امریکا
#مرگ_بر_اسراییل