باران که می آید دلم در خانه میگیرد

باران که می آید دلم در خانه میگیرد
از من سراغ عشق را دیوانه میگیرد

باران که می اید جنون بی وقفه میتازد
از من سراغ مستی و میخانه می‌گیرد

من هم نوا با اشک های شمع میسوزم
هم این دلم با غربت پروانه میگیرد

ان آشنا با اسمان کنج قفس حالا
از دست های نا رفیقان دانه میگیرد

نوشانده جام شوکران را جای می این بار
نوشش مباد هرکس از او پیمانه می‌گیرد

ای دل میان غربت دنیا نمی مانی
تنهاییت را مرگ روی شانه میگیرد...

پ.ن:چقدر دلتنگ بارون های پاییزم...🌱🌿
#شعر #شعر_خوانی #عشق #غزل #محمدحسین_مددی