نامه هفتم: دوست داشتن

نامه هفتم: دوست داشتن

۱۹۱ - آیا براستی اساس و منشأ دوستی و دوست داشتن از کجاست و به کجا می رود؟

۱۹۲- می توان گفت دوستی همان رابطه روحانی بین دو انسان است که از قلمرو نیازهای مادی و مشروط خارج است و نیز از قلمرو اراده ذهنی و منطقی بشر هم خارج است .

۱۹۳- آنچه که دوستی و دوست داشتن را آلوده می کند و به فساد می کشد و از بین می برد نیازها و توقعات و قید و شرطهائی است که در رابطه پدید می آید.

۱۹۴- و هیچ دوستی هم نیست که به نیازهای متقابل مبتلا نشود و توقعات دنیوی پدید نیاورد و بالاخره دوستی را تباه نسازد و چه بسا مبدل به عداوت نکند.

از کتاب نامه های عرفانی ص 32
تألیف استاد علی اکبر خانجانی