توبگو!

توبگو!
کجاپنهانت‌کنم،
که‌درمن‌آشکارنباشی!؟
درقلبم‌پنهانت‌کنم‌
تپش‌های‌بی‌وقفه‌میشوی.
درنگاهم‌پـنهانت‌کنم‌
قطره‌قطره‌اشک‌میشوی.
درنوشته‌هایم‌پنهانت‌کنم‌
واژه‌واژه‌عشق‌میشوی.
درپستوی‌خاطراتم‌پنهانت‌کنم‌ تک‌تک‌موهای‌نقره‌ای‌میان‌موهایم‌میشوی. در‌هیاهوی‌روزگارپنهانت‌کنم‌ زیباترین‌خط‌پیشانی‌ام‌میشوی. به‌من‌بگوکجاپنهانت‌کنم‌
که‌درتمامم‌حاضرنباشی
وخودت‌رابه‌رُخ‌دیگران‌نکشی؟
توبگو،کجاپنهانت‌کنم...