متن آهنگ علی سورنا صاعقه
متن آهنگ علی سورنا صاعقه
تو ذهنم لحظه لحظه صائقه است
یه دنیای تازه تو راهه پس
تصویرا می میرن تو قاب عکس
لحظه ها می میرن تو حافظه ام
یه مبارز سرسخت ساختم از خودم
یه کرگدن که شهر رو می کشه تو دماغش
باید بدم به دست مرگ زندگی روفکر کنم به رقص
نمیخوام بلیطم رو پس بدم
یه جایی از شعر زندگی نیست خوندنی
اونجا که لحظه هات رو توی سوزوندنی
یه عفونت سرگردون بین سنت
که نه میل به رفتنی نه استحکام موندنی
یه جا که باید همه چیزات رو ترک کنی
انگار که توی سرما به لباست هم شک کنی
یه جا که باید قبول کنی حوادث رو
و بزنی تو صحنه هر جوری که شد هر طوری
آدما لحظه ها رو می کشن پشت هم
اکثرا بزدلن
اینا به تخمتن
یه جایی از خودت می پرسی که یا باید برده باشم
یا خودکشی بکنم یا کشته شم
تصمیم من همینه که باشم
مهمم نیست از گله ها جدا شم
یه جا میگی نشد اونی که میخواستید
مهم اینه شدم همونی که خواستم
این سیر فقط زخم ساده نیست
سراپا تولحظه های ریسک
می سازیم رد پا رو تیغ
جهان ما لای چند تا بند ساده نیست
نگاهت به قهرمان و لردته
یا زیر چشمای شرت می کشی سرمهمی سازی معنا رو با حرکت
یا بسته شدی هنوزم به تخت خواب هیچ؟
هر آزاده رفته مست تا ته سقوط رو
مفت نمیدن به دست باور صعود رو
یا عر بزن مثل جدت به بردگی
یا پرت شو بدون ترس تا ته سقوط رو
ما که نیممون خطره
نیممون تباهی
اما زنده موندیم بین غبار قوانین روساتون
که میگان هم رو دوباره از پایین
واسه بیچاره ها می سازن وجدان اخلاقی
اما تازه شروع این حوالی رو رفتیم
اینواسه شما که توجهان نمادینه غرقید
می زنیم تو هر چی واسته روبه روی زندگی
ما جنگیدیم …میجنگیمو خواهیم جتگید
من دادم رفت اون که تو بیمه می شناسی
همون حس گوسفند رومیده بهت بتازگرگهای واقعی هم رو از برق چشم پیدا می کنن
ما اینجاییم تا دنیای دیگه ای بسازیم
تف به این انحصار و رسته
تف به افتخار و دسته
ما مهره های چوبی نیستیم
خسته اما بر حق می زنیم به صحنه
اون لحظه
که توی راهت عابری نمونده
پری از شک به بودن
همونجا حس گناه رو می کارن تو جونت
نه تو بر حقی پاشو راه بریم هنوز
بگو گه میخوره کسی از بالا بهم نگاه کنه
با هر بهونه ادعا کنه
بجنگ یه نیروی عظیم درونت دفنه
ناجی نساز ازشون با ضعفت تهش مرگه
یه جا می رسه می فهمی بچهکه زندگی یه کمدی دردناکه رقصه
یه جا که خودتی و زخمت
اونجا می بینمت واسه فسردن دستت
این سیر فقط زخم ساده نیست
سراپا تو لحظه های ریسک
می سازیم رد پا رو تیغ
جهان ما لای چند تا بند ساده نیست
این سیر فقط زخم ساده نیست
سراپا تولحظه های ریسک
می سازیم رد پا رو تیغ
جهان ما لای چند تا بند ساده نیست
نگاهت به قهرمان و لردته
یا زیر چشمای شرت می کشی سرمه
می سازی معنا رو با حرکت
یا بسته شدی هنوزم به تخت خواب هیچ؟
تو ذهنم لحظه لحظه صائقه است
یه دنیای تازه تو راهه پس
تصویرا می میرن تو قاب عکس
لحظه ها می میرن تو حافظه ام
یه مبارز سرسخت ساختم از خودم
یه کرگدن که شهر رو می کشه تو دماغش
باید بدم به دست مرگ زندگی روفکر کنم به رقص
نمیخوام بلیطم رو پس بدم
یه جایی از شعر زندگی نیست خوندنی
اونجا که لحظه هات رو توی سوزوندنی
یه عفونت سرگردون بین سنت
که نه میل به رفتنی نه استحکام موندنی
یه جا که باید همه چیزات رو ترک کنی
انگار که توی سرما به لباست هم شک کنی
یه جا که باید قبول کنی حوادث رو
و بزنی تو صحنه هر جوری که شد هر طوری
آدما لحظه ها رو می کشن پشت هم
اکثرا بزدلن
اینا به تخمتن
یه جایی از خودت می پرسی که یا باید برده باشم
یا خودکشی بکنم یا کشته شم
تصمیم من همینه که باشم
مهمم نیست از گله ها جدا شم
یه جا میگی نشد اونی که میخواستید
مهم اینه شدم همونی که خواستم
این سیر فقط زخم ساده نیست
سراپا تولحظه های ریسک
می سازیم رد پا رو تیغ
جهان ما لای چند تا بند ساده نیست
نگاهت به قهرمان و لردته
یا زیر چشمای شرت می کشی سرمهمی سازی معنا رو با حرکت
یا بسته شدی هنوزم به تخت خواب هیچ؟
هر آزاده رفته مست تا ته سقوط رو
مفت نمیدن به دست باور صعود رو
یا عر بزن مثل جدت به بردگی
یا پرت شو بدون ترس تا ته سقوط رو
ما که نیممون خطره
نیممون تباهی
اما زنده موندیم بین غبار قوانین روساتون
که میگان هم رو دوباره از پایین
واسه بیچاره ها می سازن وجدان اخلاقی
اما تازه شروع این حوالی رو رفتیم
اینواسه شما که توجهان نمادینه غرقید
می زنیم تو هر چی واسته روبه روی زندگی
ما جنگیدیم …میجنگیمو خواهیم جتگید
من دادم رفت اون که تو بیمه می شناسی
همون حس گوسفند رومیده بهت بتازگرگهای واقعی هم رو از برق چشم پیدا می کنن
ما اینجاییم تا دنیای دیگه ای بسازیم
تف به این انحصار و رسته
تف به افتخار و دسته
ما مهره های چوبی نیستیم
خسته اما بر حق می زنیم به صحنه
اون لحظه
که توی راهت عابری نمونده
پری از شک به بودن
همونجا حس گناه رو می کارن تو جونت
نه تو بر حقی پاشو راه بریم هنوز
بگو گه میخوره کسی از بالا بهم نگاه کنه
با هر بهونه ادعا کنه
بجنگ یه نیروی عظیم درونت دفنه
ناجی نساز ازشون با ضعفت تهش مرگه
یه جا می رسه می فهمی بچهکه زندگی یه کمدی دردناکه رقصه
یه جا که خودتی و زخمت
اونجا می بینمت واسه فسردن دستت
این سیر فقط زخم ساده نیست
سراپا تو لحظه های ریسک
می سازیم رد پا رو تیغ
جهان ما لای چند تا بند ساده نیست
این سیر فقط زخم ساده نیست
سراپا تولحظه های ریسک
می سازیم رد پا رو تیغ
جهان ما لای چند تا بند ساده نیست
نگاهت به قهرمان و لردته
یا زیر چشمای شرت می کشی سرمه
می سازی معنا رو با حرکت
یا بسته شدی هنوزم به تخت خواب هیچ؟
- ۲۹۳
- ۲۷ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط