تو بردی

تو بردی
من دیگه هیچوقت نمیتونم کسیو
اندازه تو دوست داشته باشم.

وقتی منو بوسید ، متولد شدم
وقتی ترکم کرد ، مردم
و برای چند هفته ای که عاشقم بود ، زندگی کردم
جسمم اگر لمست نکرد قلبم در آغوشت گرفت

شدہ احساس ڪنے هست ولے نیست ڪسی..
دم‌به‌دم در تب یڪ حالت مبهم باشی!
غرق رویاے ڪسے باشے و یادت نڪند:)
تو ولے در طلبش شهره‌ے عالم باشی..

از بقیه
برایت
درد می‌ماند
و از من
استخوان هایی
که تورا
دوست داشتند.

‏فراموش کردنت سخته عزیزم
تو برام عمیق‌تر از دوستت دارم بودی :)


هروقت خواستید دلشو به عشقتون قرص کنید،
این بیت حافظ رو براش بخونید:

«مطمئن باش که مهرت نرود از دل من!
مگر آن روز که در خاک شود منزل من»


زن شعر است یکی با ذوق می خواندش ودیگری نمیفهمد و مچاله اش میکند .

سیآهی مطلق