اَوَلِش‌قَلب‌مثلِ‌آسمونِ‌صاف‌میمونه؛

اَوَلِش‌قَلب‌مثلِ‌آسمونِ‌صاف‌میمونه؛
ولی‌هربار‌ک‌ناراحت‌میشی،
یه‌گوشه‌ازقَلبِت‌یه‌اَبرتشکیل‌میشه؛
اندازه‌اون‌اَبرم بستگی‌دآره!
به‌دلیل‌ناراحتیت‌..
به‌میزآن‌دردی‌ک‌بهت‌میده..
هرچی‌بیشتر‌اَذیَت‌شی،اَبرای‌بزرگ‌تری‌شکل‌میگیره
وقتی‌اَبرااَز‌حد‌ممکن‌بیشتر‌بشَن؛
قَلبِت‌طوفآنی‌میشه؛
دردش‌میگیره؛
تنگ‌میشه؛
متنفر‌میشه؛
میشکنه؛
چشمآت‌میباره‌،
ولی!
ولی‌دیگه‌هیچوقت‌
سرآغی‌اَزآدمانمیگیری!
هیچوقت‌پنآه‌نمیبری‌به‌آدما؛
چون‌یآدت‌میاد‌همونا‌باعثِ‌حال‌بدت‌شدن!

تنفراز‌آدما‌اینجوری‌شکل‌می‌گیره!
-❄️
‌