در عمق اتاقهای خاک خورده اجداد

بوی چوب پوسیده و کاغذ زرد شده چونان روحی خفته بر می‌خیزد و قلبت را میفشارد.

آن عطر کهن هی چرم کتابهای نیمه خورده توسط زمان خاطرهای از دستان لرزان مادربزرگ را زنده میکند انگار هر صفحه اشکی نهان دارد که بر باد نسیم شب میرود.
وسایل قدیمی با لبه‌های صیقل خورده از نوازش سالها حس نوازش ابدی را بر پوست روح میکشند.

سوزندوخت مادر هنوز گرم از خیال انگشتانش و قالیچه‌هایی که زیر پای خسته‌ات داستان مهاجرت‌ها و عشق‌های گمشده را زمزمه میکند. در آن لحظه زمان می‌ایستد و تو مسافری در کاروان خاطره می‌شوی.
این بوها و حس‌ها پلی است به باغ‌های گمشده‌ی کودکی جایی که غم شیرین جدایی با شادی بازگشت درآمیخته و روحت را چون شمعی کهن فروزان میکند.
#فرانسه #وینتیج #شیک #مدرن #پینترستی