تلاوت آیاتی از سوره مبارکه الرحمن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الرَّحْمَٰنُ﴿١﴾
[خدای] رحمان (۱)
عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿٢﴾
قرآن را تعلیم داد. (۲)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ ﴿٣﴾
انسان را آفرید؛ (۳)
عَلَّمَهُ الْبَيَانَ ﴿٤﴾
به او بیان آموخت؛ (۴)
الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿٥﴾
خورشید و ماه با حسابی [منظم و دقیق] روانند؛ (۵)
وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿٦﴾
و گیاه و درخت همواره [برای او] سجده می کنند؛ (۶)
وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ ﴿٧﴾
و آسمان را برافراشت و [برای سنجش هر امر معنوی و مادی] ترازو نهاد؛ (۷)
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ ﴿٨﴾
تا در [سنجیدن با] ترازو طغیان روا مدارید [و از مرز عدالت و انصاف مگذرید.] (۸)
وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ ﴿٩﴾
و ترازو را به عدالت برپا دارید و از ترازو مکاهید؛ (۱۰)
وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿١٠﴾
و زمین را برای [زندگی] مردم نهاد؛ (۱۰)
فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ ﴿١١﴾
در آن میوه ها و نخل ها با خوشه های غلاف دار است؛ (۱۱)
وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ ﴿١٢﴾
و دانه های با سبوس و کاه و گیاهان خوشبوست، (۱۲)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾
پس [ای انس و جن!] کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟ (۱۳)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ ﴿١٤﴾
انسان را از گلی خشکیده مانند سفال آفرید. (۱۴)
وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ ﴿١٥﴾
و جن را از آمیزه ای [از شعله های مختلف] آتش به وجود آورد. (۱۵)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٦﴾
پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟ (۱۶)
.
.
#آیات_کریمه #سوره_الرحمن #کلام_الله #پیام_قرآن #القرآن_الکریم #قاریان_افریقا