در گورستان

در گورستان
بر مزار بی خانه ای نوشته بودند:
شکر خدا بالاخره صاحبِ خانە و مکان خویش شدم.

بر سنگ قبر فقیری نوشته بودند:
پا برهنه به دنیا آمدم، پابرهنه زیستم
و پا برهنه به آخرت برگشتم.

روی سنگ ثروتمندی خواندم:
همه کس را با پول راضی کردم، اما
فرشته ی مرگ را نتوانستم راضی کنم.

بر مزار دلشکسته ای چنین نگاشته
شده بود:
قیامتی هست، تلافی می کنم.

بر گور جوانی چنین خواندم:
یکدیگر را نیازارید. به خدا قسم
پشیمان خواهید شد.

بر قبر کودکی نوشته بودند:
خوشحالم بزرگ نشدم تا به درنده ای تبدیل شوم.

بر مزار مادری نگاشته بودند:
تو رو خدا مواظب بچه هایم باشید.

بر قبر دیوانه ای نوشته بودند:
هوشیار به دنیا آمدم، هوشیار زیستم،
اما بخاطر رفتارهایتان خودم را به دیوانگی زده بودم.

بر سنگ قبر دکتری چنین خواندم:
همه چیز چاره و درمانی دارد غیر
از مرگ!
دنیا مزرعه ی آخرت است. به عاقبت
خود بیندیشیم که چه کاشته ایم،
چون به جز آن درو نخواهیم کرد...

از مکافاتِ عمل غافل مَشو
گندم از گندم بروید... جُو ز جُو