یکی را که در بند بینی مخند از زمین خوردن کسی شاد مشو از خطای دیگران هرگز شادمان مشو مبادا به گناهی که می کنی شادمان شوی
گوهر خود را مزن بر سنگ هر ناقابلی مزن چو تیغ به هر سنگ گوهر خود را گوهر خود را مزن صائب به سنگ ناقصان
بندگان را نه گریزست ز حکمت نه گریز نه گریز است مرا از تو نه امکان گریز نه امکان بودن نه پای گریز سعدی جان
سعدی جان داره صراحتا آب پاکی رو میریزه رو دستمون و میگه ما هم خیلی مثل شما امید و آرزو داشتیم ولی هیهات که همش رویایی بیش نبود،خدا بحق امیرالمومنین امید هیچ کسو ناامید نکنه عمری دگر بیاید بعد از وفات
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط