انواع برش های سزارین

درمورد نوع روش انتخابی، پزشک موظف است که بهترین گزینه را که دارای بیشترین مزیت برای سلامت مادر و جنین باشد، انتخاب کند. با توجه به این که یکی از مهم ترین عوارض سزارین برجای ماندن جای اسکار جراحی (محل بخیه ها) بر روی شکم مادر است، انتخاب بهترین گزینه و نیز انجام درست و اصولی آن اهمیت بسیار زیادی دارد.

به طور کلی انواع برش شکم در سزارین به دو شکل عمودی و افقی (عرضی) ایجاد می شوند. برش های مایل که در نواحی قدامی، طرفیِ راست و یا چپ شکم بیمار ایجاد می شده اند در گذشته برای انجام عمل سزارین کاربرد داشته اما امروزه مورد توجه جراحان نیستند.

 

برش عرضی سزارین

در این روش برشی به اندازه ی 10 سانتی متر بر روی قسمت استخوان عانه (پوبیس) ایجاد می شود که این 10 سانتی متر اندازه برش سزارین است. امکان ایجاد این برش در نواحی زیر ناف تا بالای پوبیس وجود دارد اما هر قدر به ناحیه ی رویش مو در منطقه بیکینی نزدیک تر باشد از نظر زیبایی شناختی منظر بهتری خواهد داشت.

پرکاربردترین برش های عرضی در زایمان سزارین
1- برش فان اشتاین

در این برش که به عرض 10 تا 15 سانتی متر در بالای استخوان پوبیس ایجاد می شود، پوست و فاشیای زیر آن به صورت عرضی بریده شده اما رحم به صورت طولی برش داده می شود. در این روش که بیشتر در افراد لاغر مورد استفاده قرار می گیرد، خون ریزی زیاد است اما جای زخم آن از نظر زیبایی وضعیت بهتری را خواهد داد.

۲- برش مای لارد

در این روش تمامی لایه ها به صورت عرضی و در 3 تا 8 سانتی متر بالاتر از استخوان پوبیس بریده می شوند. به این ترتیب فاشا از عضله مستقیم شکمی جدا نشده به این ترتیب خون ریزی طی جراحی کم است اما معمولا جای زخم جراحی قابل توجهی از آن باقی خواهد ماند.

 برش عمودی سزارین

این نوع برش ها به برش کلاسیک سزارین نیز شهرت دارند. برش کلاسیک در سزارین درگذشته برای خارج کردن جنین رواج زیادی داشته است اما امروزه به علت معایبی که از نظر زیبایی ایجاد خواهد شد، در بین جراحان و نیز مادران طرفدار زیادی ندارد.

انواع برش های عمودی سزارین

1- برش در خط وسط (برش میدلاین)

در این روش از ناف تا بالای سمفیز پوبیس ( منطقه میانی استخوان عانه) تمامی لایه ها بریده شده و جنین خارج می گردد. مزایا و معایب آن، همانند ،نچه در مبحث برش های عمودی و یا کلاسیک گفته شد است.

2- برش پارامدین

این برش به عنوان یکی از انواع برش سزارین به صورت عمودی در ناحیه قدامی-طرفی شکم مادر ایجاد می شود.