این تازه گل، که می رسد، از بوستان کیست؟

این تازه گل، که می رسد، از بوستان کیست؟

نخل کدام گلشن و سرو روان کیست؟

باز این نهال تازه، که سر می کشد بناز

سرو کشیده قامت نازک میان کیست؟

ای دل، ز تیر ابروی پر فتنه اش منال

تو تیر را ببین و مگو کز کمان کیست؟

دشنامها، که از تو رساندند قاصدان

دانستم از ادای سخن کز زبان کیست

گر افگنند پیش سگت بعد کشتنم

داند ز بوی درد که: این استخوان کیست

افسانه شد حدیث من، آخر شبی بپرس

کین گفتگو، که می گذرد، داستان کیست
دیدگاه ها (۱)

نشانم پیش تیرش، کاش تیرش بر نشان آیدکه پیشم، از پیِ تیرِ خود...

.یا #جواد_الائمه ادرکنی.هر که دل بُرد،دلبر ما نیستهر که نازی...

بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایه‌بان داردبهارِ عارضش خطّی به...

این زمین پربلا را نام دشت کربلاستای دل بی‌درد آه آسمان سوزت ...

‼ ️ تعدادی از شاعران بزرگ پارسی گوی که خود را سگ اهل بیت نام...

داراب افسر بختیاری

شهادت امام محمد تقی علیه السلام 12 شهریور 1395این الرضا به ح...

یار اغیار دل‌آزار نمی‌باید بودتشنهٔ خون من زار نمی‌باید بودت...

#جشن_مهرگان و سروده‌های بخشی از چکامه‌سرایان بزرگ ایرانی درب...

بـخـشـی از سـروده‌هـا درباره جـشــن مـهـرگـان از چـامـه سـرا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط